Јана Букова (на бугарски: Яна Букова; родена на 18 јули 1968) е бугарска поетеса, романсиерка и есеистка. Се смета за една од најзначајните бугарски автори од 21 век.
Родена во Софија во 1968 година, Букова дипломирала класични студии на Софискиот универзитет. Таа е авторка на четири поетски книги, меѓу кои Диоклецијанови палати (1995), Брод во окото (2000), Белешки на жената-фантом (2018) и Црно хаику (2024); две збирки раскази, меѓу кои А како А било што (2006) и Приказни без враќање (2016); и романот Патување во правец на сенката (првпат објавен во 2009, по кој следи ревидирано издание во 2014) што ќе излезе кај New York Review Books во 2026 година.
Нејзините песни и кратки раскази се преведени на бројни јазици, меѓу кои грчки, шпански, француски, германски и арапски. Англиски преводи од нејзината поезија и проза се објавени во различни антологии и списанија во САД и Велика Британија, меѓу кои Best European Fiction 2017, Words Without Borders, Two Lines, Absinthe, Drunken Boat, Ariel Art, European Literature Network, Zoland Poetry, Take Five, и At the End of the World – Contemporary Poetry from Bulgaria.
Букова е член на платформата Greek Poetry Now и на уредничкиот одбор на FRMK, двогодишно списание за поезија, поетика и визуелни уметности. Песни што ги напишала на грчки јазик се вклучени во антологијата Austerity Measures: The New Greek Poetry (Penguin Books, 2016; New York Review of Books, 2017). Нејзините книги на грчки јазик вклучуваат Минималната градина, Ikaros 2006 (во превод на Димитрис Алос), и Драпетоманија, Mikri Arktos 2018.
Букова е исто така уредничка и преведувачка на повеќе од десет збирки и антологии на современа и античка грчка поезија на бугарски, меѓу кои Фрагменти од Сафо (Награда на Сојузот на бугарските преведувачи во 2010), собраното поетско дело на Катул, и Питијските оди од Пиндар (Национална награда за превод во 2011).
Според бугарската поетеса и писателка Силвиа Чолева, „Букова е автор од борхесовски тип. Таа ја сака играта, алузиите, загатките, неочекуваните пресврти, иронијата и драматургијата на стихот. Поседува длабоко знаење не само во сферата на хуманистиката, во која се специјализирала, туку е привлечена и од науката, знае многу, а сето тоа се одразува во Белешки на жената-фантом.“
